عصاره نسبت

عصاره گیاهان با کیفیت بالا و نسبت عصاره بین مقدار مواد گیاهی مورد استفاده در فرآیند استخراج و مقدار عصاره تولید شده به عنوان "نسبت گیاه به عصاره" نامیده می شود. نسبت عصاره گیاه به نسبت می تواند فریبنده باشد در حالی که اهمیت آنها به وضوح درک نشده است.
کیفیت ماده اولیه اولیه (همانطور که توسط استانداردهای دارویی تعریف شده است)، حلال(های) استخراج مورد استفاده، مدت زمان و دمای استخراج، و درصد و نوع مواد کمکی موجود، همگی بر ترکیب عصاره های نهایی تاثیر دارند. بنابراین نسبت گیاه به عصاره به اندازه کافی عصاره های گیاهی را توصیف نمی کند. "اثرانگشت" تشکیل دهنده نیز ممکن است توصیف های کیفی مهمی باشد.
با وجود این اشکالات، نسبت عصاره گیاهی اغلب در محاسبات دوز به عنوان معیار قدرت عصاره مورد استفاده قرار می گیرد. این مقاله توضیح می دهد که "نسبت گیاه به عصاره" به چه معناست و چگونه به درستی ترکیبات و محصولات عصاره گیاهی را توصیف و برچسب گذاری کنیم.
قدرت نسبت عصاره گیاهان با نسبتی که می بینید نشان داده می شود. به عنوان مثال، یک عصاره 10:1 نشان می دهد که یک قسمت از عصاره نهایی حاوی ده قسمت از گیاه اصلی است و در نتیجه پودری بسیار غلیظ است.
همچنین نشان می دهد که عصاره های پودری ممکن است قوی تر از گیاهی باشند که از آن مشتق شده اند. در نتیجه، دوز مکمل‌های گیاهی ممکن است گاهی (اما نه همیشه) به‌طور قابل‌توجهی بیشتر از مقدار مصرف عصاره‌ها باشد – هرچه قدرت آن بیشتر باشد، دوز کمتری برای اطمینان از ایمن بودن مکمل برای مصرف وجود دارد.
برای استخراج مواد از مواد طبیعی در مقیاسی خاص و استفاده از اندازه و نوع حلال مناسب، از نسبت استفاده می شود.